Nu we bezig zijn met het concept voor de zaal leven en werk Mondriaan voor het Mondriaanhuis, bezoeken we instellingen die ook een kunstenaar centraal hebben staan. Het Vermeercentrum in Delft bezit geen enkele Vermeer, maar trekt vele toeristen met hun multimediale presentaties. Dus wij gingen een kijkje nemen.

De presentatie begint met een moooie film over Vermeer en zijn band met de stad Delft (vermeer is daar voor zover bekend nooit weggeweest). Leuk vind ik dat ze oude huizen lieten zien en dan zag door de deur of het raam een tafereel van Vermeer. Ze hadden van alle bekende werken van Vermeer een reproductie. Daarnaast werden er onderdelen van zijn werkwijze uitgelicht, was er een ‘speurtocht’ naar de leermeester van Vermeer en kon je jezelf fotograferen in het decor van een van zijn werken.

Wat me als eerste opviel was dat er eigenlijk maar een paar dingen uitgelicht zijn. Die onderwerpen werden via multimedia of via een – liefst 3D –  opstelling uitgelicht. Als je iets beeldend wilt maken, neemt het meer plek in. Zo stond er een eettafel met stoelen. Via koptelefoons kreeg je commentaar te horen van tijdsgenoten op Vermeer. Zou zou hij kunnen zijn besproken op een gildediner. Van de acht telefoons probeer je er twee en je loopt weer door.

Bij Mondriaan lopen we heel erg de kans om te veel te willen vertellen. Omdat er ook zoveel bekend is over Mondriaan én omdat hij zoveel verschillende belangrijke fases heeft doorgemaakt.