Ik las de afgelopen weken de omwenteling van Parijs van Ross King.  Het boek gaat over de geboorte van het impressionisme en legt de nadruk om de periode tussen de Salon des Refusés van 1863 en de eerste tentoonstelling van de impressionisten in 1874.

Vooral de levens van Meissonier, Manet en Monet worden gevolgt. Meissonier was een van de beroemdste schilders van die tijd, een naam die nu niemand meer kent. Manet kreeg vooral de ene na de andere afwijzing te verwerken. Montets werk werd eerst bejubelt, tot hij in de stijl van het impressionisme gaat werken.

Ik vond het een interessant boek om te lezen. Het zet wat ik wel wist over het impressionisme in perspectief en zorgt voor verband tussen schilders en gebeurtenissen in mijn hoofd. Centraal staat steeds de Salon. De eerste paar keer is het erg leerzaam om te lezen over de selectieprocedure en de machtsverhoudingen tussen de verschillende schilders, maar op eengegeven moment wist ik het wel, en toen kwamen er nog drie of vier Salons..

Ross King schrijft heel beeldend en verhalend, een beetje literaire non-fictie of kunsthistorisch gebied. Dat maakt dat zijn boeken voor niet-kenners ook best te pruimen zijn. Zo’n schrijfstijl staat mij erg aan.